نسخه شماره 2345 - 1389/02/14 -

 گفت و گو با مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري ها
 مشکل، نگاه غيررسمي دولت بود نه امکانات!  

حکايت برگزاري انتخابات دوره سوم شوراياري هاي شهر تهران پر از اوج و فرود و تعليق و اميد و نااميدي است. براي برگزاري انتخاباتي با حضور شهروندان کلان شهر تهران در سطح 374 محله، نه اعتباري به موقع تخصيص داده شده بود و نه نيروي انساني و حتي امکانات لازم براي اجرا در دست بود. انتخابات دوره سوم شوراياري ها براي انتخاب بيش از دو هزار شورايار براي نخستين بار بود که به صورت سراسري در همه محله هاي تهران اجرا مي شد اما حتي به تعداد 347 محله و صندوق راي هم نيروي آموزش ديده نداشت و نتوانست از وزارت کشور نيز براي حل اين مشکل کمک بگيرد. حکايت اين نتوانستن ها  و علاوه بر آن نبود سابقه اي مستند از دوره قبل، از زبان مهندس"نريمان شاداب" مشاور احمد مسجد جامعي و مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري هاي شهر تهران شنيدني است.
شاداب از جمله فعالان تحصيلکرده فرهنگي و اجتماعي جامعه است که به عنوان يک خلبان و بسيجي دوران دفاع مقدس، مهندس و کارشناس فرهنگي در جامعه فعاليت کرده است. او که خلا» بزرگ انتخابات دوره سوم شوراياري ها را نبود بودجه و امکانات لازم براي اين رويداد مي داند با تلاش نسبت به مستند سازي و تهيه و تدوين فرم هاي لازم انتخابات شوراياري ها اقدام کرده و براي دوره هاي بعدي به ستاد هماهنگي شوراياري ها سپرده است تا دوره هاي بعدي اين تراژدي تکرار نشود.
به عنوان مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري ها با چه مشکلاتي در اين انتخابات مواجه بوديد؟
در دوره سوم برگزاري انتخابات با مشکلات بسياري رو به رو بود که در اين ميان مي توان بزرگترين مشکل را نبود سابقه مستند برگزاري انتخابات دوره قبل و هيچ فرم و سندي در اين خصوص و کمبود منابع مالي دانست. بايد گفت دوره سوم انتخابات بدون هيچگونه پشتوانه سيستمي و از صفر شروع شد. براي برگزاري انتخاباتي به اين گستردگي در کلان شهر تهران ستاد نه فرمهاي ارزيابي داشت و نه پايگاه اطلاعاتي. به نظر مي رسيد در دو دوره گذشته به اين انتخابات به عنوان کاري غير رسمي نگاه شده که بايد از روي دوش مسوولان برداشته شود. در اين دوره ما تصميم گرفتم به کاري زير بنايي دست بزنيم و اسناد و فرمها و ديگر ملزومات برگزاري انتخابات را مستند کرديم. در اين راه زير نظر مسجد جامعي در ستاد هماهنگي هر فرد گوشه اي از کار را گرفت و در نبود حمايت هاي مالي از داشته هاي خود براي ساماندهي اين وضعيت هزينه کرد. در اين راه تلاش شد با همان نيروهاي اندک و انگشت شمار انتخاباتي آبرومند در سطح 374 محله برگزار شود که البته تا حدود بسيار زيادي هم موفق بود. اگر چه نه منابع مالي براي اينکار تامين شده بود و نه افراد آموزش ديده تا از بروز تخلف ها و مشکلات در حوزه ها جلوگيري شود. اگر چه با استعفاي جناب مسجد جامعي به علت وجود فشارها و کارشکني هاي بسيار زيادي برخي ما نيز ترجيح داديم از اين عرصه کناره بگيريم اما به هر حال کساني مثل من ترجيح دادند با صرف وقت و هزينه شخصي فرمها و ضرورت هاي اين انتخابات را مستند سازي و بايگاني کنيم تا براي دوستان دوره هاي بعد اين مرجع وجود داشته باشد و کارها آشفتگي دوره ما را نداشته باشند.
در کشور گاهي هر سال چند انتخابات بزرگ و سراسري برگزار مي شود. چرا از تجربه اين انتخابات و امکانات آن استفاده نکرديد؟
 براي مسوولان متاسفانه هنوز اين انتخابات رسميت ندارد و سيستم اين رويداد را بسيار کوچک مي بيند و بايگاني و افراد متخصص را تربيت نکرده و آموزش نداده است. هنوز هم يادآوري تلخي است که براي برگزاري دوره سوم اگرچه حدود دو ميليارد تومان اعتبار تخصيص يافته بود اما بخش اول اين اعتبار تازه بعد از پايان يافتن انتخابات شوراياري ها و مشکلات مالي بسيار آن تامين شد. نبود امکانات تردد به حوزه ها و افراد آموزش ديده سبب شد تا بسياري از دوستان ما حتي از خودروهاي شخصي خود استفاده کنند يا در برخي حوزه ها نبود ناظران سبب بروز تخلف هايي شود. شوراياري ها دروازه ورود به دموکراسي و مصداق بارزي از اراده جمعي و مردم سالاري هستند و توجه به آن توجه به راي و نظر مردم است. دولت بايد در اين زمينه تبليغات و فرهنگ سازي کند و ستاد بسيار بزرگي از نخبگان براي نظارت و بررسي فعاليت هاي شوراياري ها و همچنين رصد و آناليز خروجي و دستاوردهاي فعاليت اين نهادها تشکيل شود تا از تمام ظرفيت هاي مثبت شوراياري ها براي حل مشکلات جامعه استفاده شود.
آينده اين نهادها را چگونه مي بينيد؟
بعد از گذشت سه دوره فعاليت اين نهادها تجربه نشان داده مي توان از شوراياري ها براي حل مشکلات بسياري از مسايل جامعه استفاده کرد. بايد اميدوار بود شوراي شهر تهران و شهرداري پايتخت با بسترسازي هاي قانوني و حمايت همه جانبه از اين نهادها راه را براي تاثير گذاري بيشتر و نهادينه شدن اين نهادهاي مدني در جامعه و تصميم گيري هاي کلان هموار کنند. بايد تاکيد کرد تنها در صورت اعطاي قدرت تصميم گيري   به اعضا و حضور آنان در نشست هاي مهم براي تصميم گيري قانونگذاران و مسوولان مي توان به موفقيت صرف اين همه هزينه و نيرو اميدوار بود. اين عنوان نبايد تنها به صورتي تشريفاتي و رفع تکليف به شوراياران داده شود و همانگونه که همواره در سخنان امام راحل (ره) بر ضرورت توجه به راي و نظر من تاکيد شده بايد از اين طريق مردم را به حيطه تصميم گيري هاي کلان جامعه آورد و تجربه موفق مردم سالاري در ايران را به دنيا نشان داد.
با توجه به مسيري که شوراياري ها تا حالا طي کرده اند فکر مي کنيد هدفگذاري ها درست بوده و اصلا جايگاهشان در جامعه شناخته شده است؟
شوراياري ها در طول فعاليت خود مسير پر اوج و فرودي داشته است. دوره هاي نخست و دوم انتخابات اين نهادها در سطح محدودي برگزار شد تا دوره سوم که در سطحي گسترده و در 374 محله تهران برگزار شد و استقبال از آن بسيار خوب بود. اساس انتخابات شوراها بر اساس نياز جامعه و ضرورت هاي دهه اخير کلان شهر تهران شکل گرفت که به شدت در حال گستردگي است و اکنون مي توان به جرات گفت فعاليت شوراي شهر تهران با اعضاي محدود خود براي مديريت اين کلان شهر کافي نيست و فعاليت نهادهايي نظير شوراياري ها يک ضرورت است و بايد به آنها بها داد. متاسفانه اکنون شوراياري ها عنوان ندارند و خود را موظف نمي دانند. بايد گفت تجربه فعاليت نهادهايي نظير شوراياران در کشورهاي ديگر نشان داده تصميم گيري آنها مي تواند امتياز بسيار بزرگي در حل مسايل شهري و مشکلات جامعه باشد. شوراياران طلاي ناب محلات هستند و بر اساس الگوي معتمدان محلات شکل گرفته اند. بايد با دادن قدرت تصميم گيري و مديريت مسائل محله به آنان و همچنين نظارت و بررسي و ايجاد انگيزه براي فعاليت در اعضاي آن اين پتانسيل درخدمات رساني بيشتر شوراي شهر و دولت براي حل مشکلات مردم قرار گيرد. مردم اگر بدانند مثلث شوراياران، شوراي شهر و دولت در هماهنگي کامل تصميم  مي گيرند به اين نهادها اعتماد کرده و جايگاه واقعي اين نهادها در محلات مشخص مي شود. اگر چه هنوز براي رسيدن به اين مراحل مشکلات بسياري وجود دارد که از آن جمله مي توان به نبود اراده اي قوي براي حمايت از اين نهادها و حتي نداشتن اعتماد به نفس و ايجاد حس وظيفه شناسي و پاسخگويي در شوراياران نام برد. بايد اشاره کرد اکنون با وجود نبود محدوديت سني و تحصيلاتي در اساسنامه انتخابات شوراياريها برخي از جوانان کم تجربه و حتي افرادي با تحصيلات اندک به عضويت در اين نهادها در مي آيند که با نحوه برخورد و حل مشکلات پيچيده کلان شهر تهران آشنا نيستند. فقط مي توانم اميدوار باشم که در دوره هاي بعدي اين مشکلات حل شده باشند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان