نسخه شماره 2317 - 1388/12/27 -

  تهيه آجيل سال نو کابوس شب عيد اقشار محروم درکرج 

تهيه آجيل سال نو به رغم زيبايي هايي که دارد به يکي از کابوس هاي شب عيد اقشار محروم و کم آمد تبديل شده که دليل اين امر را بايد در قميت هاي بسيار بالا و سرسامآور اين کالا جستجو کرد.
به گزارش مهر تهيه آجيل سال نو و شب عيد همواره يکي از زيباترين رسوم بوده و طرفداران زيادي دارد.
اعضاي خانواده ها به دنبال تهيه آجيل شب  عيد و شب يلدا دور هم جمع مي شوند و از خاطرات دور و نزديک خود مي گويند به اين ترتيب آجيل و تنقلات در مراسم هاي مختلف سال از جمله شب يلدا و شب عيد باعث مي شود افراد خانواده چند ساعتي را در کنار هم بگذارند و صميمت بيشتري با هم برقرار کنند.
همان گونه که گفته شد تهيه آجيل، تنقلات و شيريني شب عيد و شب يلدا از رسوم بسيا زيبا است اما آيا همه اقشار جامعه با هر سطح درآمدي مي توانند اين رسم زيبا را انجام دهند؟
پاسخ اين سوال منفي است زيرا قيمت کالاهاي يادشده گاهي آنقدر بالاست که اقشار متوسط نيز نمي توانند آنها را به ميزان کافي و دلخواه تهيه کنند چه برسد به اقشار محروم.
همچنين گاهي به دليل عدم وجود نظارت هاي کافي قيمت محصولات يادشده در شب عيد و شب يلدا افزايش پيدا مي کند که اين امر نيز از توان خريد اقشار محروم در اين زمينه مي کاهد.
به دنبال اين امر، اقشار محروم و کم درآمد جامعه مجبور مي شوند يا از تهيه آجيل، تنقلات و شيريني شب عيد و شب يلدا صرف نظر کنند يا به سراغ کم کيفيت ترين آنها بروند.
اگر بخواهيم مقايسه اي ميان انجام رسم تهيه آجيل و شيريني از سوي اقشار متمول، مرفه و پردرآمد و اقشار کم درآمد و محروم جامعه انجام دهيم، بايد بگوييم قشر اول بهترين آجيل ها، شيريني ها و تنقلات خود را با بهترين کيفيت و زيباترين بسته بندي از مغازه هاي شيک شمال شهر تهيه مي کنند و اين کالاها را در کمال آرامش ميل مي کنند.
اين درحالي است که قشر دوم مجبور مي شوند به سراغ ارزان ترين و کم کيفيت ترين آجيلها، تنقلات و شيريني ها بروند و اين کالاها را از مغازه هاي جنوب شهر تهيه کنند ضمن اينکه همواره نگران مسئله آبروداري و تمام شدن اين کالاها هستند و اين دغدغه که اگر آجيل و شيريني عيد امسال زود تمام شود، پول تهيه بقيه را از کجا بياورند.
تکليف قشر متوسط هم که مثل هميشه معلوم است، اين قشر براي حفظ آبرو هم که شده مجبور مي شود با هر سختي که شده، آجيل و شيريني باکيفيت را تهيه کند و جلوي مهمان بگذارد. البته بر خلاف قشر پردرآمد، قشر متوسط جامعه تمايل زيادي براي تهيه کالاهاي يادشده از مغازه هاي شيک شمال شهر ندارد و کيفيت و قيمت، برايش مهمترين فاکتورها هستند.  به دنبال اين امر، تهيه آجيل و شيريني شب عيد و شب يلدا به عنوان يک سنت زيبا، به دليل قيمت هاي بسيار سرسامآور به کابوس شب عيد اقشار کم آمد و محروم جامعه تبديل مي شود و اقشار متوسط نيز مجبور مي شوند صورت خود را در اين زمينه با سيلي سرخ کنند. البته مشکل فراتر از اين حرفهاست زيرا گاهي آجيل و شيريني که به عنوان نوع مرغوب و باکيفيت در بازار عرضه مي شوند، در عمل از کيفيت کافي برخوردار نيستند ضمن اينکه اين کالاها گاهي به عنوان کالاي باکيفيت عرضه مي شود اما در عمل، درهم و مخلوط است و مشتري نمي تواند تشخيص دهد که آن کالا درجه يک است يا دو يا ...
به نظر مي رسد دستگاه هاي ذيربط عزم جدي براي کنترل قيمت هاي آجيل، شيريني و تنقلات شب عيد و شب يلدا ندارند و اگر هم اين عزم وجود دارد، به دلايل مختلف تا امروز نتيجه بخش نبوده است. اختلاف قيمت آجيل هاي يکسان و همنوع در مغازه هاي مختلف سطح شهر، نشانه اي از عدم نظارت بر اين قيمت ها است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان