نسخه شماره 4163 - 1395/08/01 -

 «محرم حسيني»(10) 
نويسنده : سيدرضا اکرمي

1) محرم سالار شهيدان مجال و ميداني است، کلاس و مدرسه و حوزه‌اي است براي بررسي درس‌هاي آن. در جلسه‌اي، دعاي رويت هلال سال قمري «1438» را مطرح نمودم و سه حاجت اصلي «مصونيت در برابر شيطان و ابليس، نيرومندي بر مهار نفس اماره و نزديک شدن به خداوند عزيز و کريم «العصمته من الشيطان و القوه علي هذه النفس الاماره بالسوء، و الاشتغال بما يقربني اليک، مفاتيح الجنان» را مطرح مي‌نمايد.

عامل مصونيت و عصمت در برابر شيطان را در بندگي خداوند و در زمره «عبادالرحمن» قرار گرفتن مي‌دانيم که در قرآن آمده «ان عبادي ليس لک عليهم سلطان، اسراء 65» بي‌شک ابليس و شيطان و اعوان و ياران وي راهي و سلطه‌اي بر بندگان خداوند ندارند و گويا بيمه شده‌اند و
واکسينه گشته‌اند.

2) از آيه 63 سوره فرقان به بعد اوصاف و شاخص‌هاي عباد الرحمن در 12 صفت بازگو شده است که از تواضع و فروتني «لميشون علي الارض هونا» شروع مي‌گردد. تواضع و مردمي بودن و خاکي بودن انسان، آن هم انسان موحد جاذبه زيبائي براي محبوبيت و مصونيت مي‌باشد، براي تواضع حسادت وجود ندارد «التواضع نعمته لايحسد عليها» و هيچ پدري در جلو افتادن و رشد کردن فرزندش حسادت نمي‌ورزد و براي اين توفيق شاکر است.

صفت بعدي ديگر « و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما» حوصله و تحمل و شرح صدر است، ناديده گرفتن کلمات ناروا و اظهارات ناپسند گوينده، وي را نمي‌آزارد و عکس‌العمل نشان نمي‌دهد و از کنار آنها مي‌گذرد، اهل شب زنده‌داري و بيتوته در پيشگاه خدا مي‌باشند و با قيام و سجده بندگي خود را در پيشگاه خدا نشان مي‌دهند و از دوزخ مي‌هراسند و از خداوند مي‌خواهند که عذاب الهي از آنان برطرف شود. معلوم باشد که عذاب خداوند مهلک وغرام مي‌باشد و بد مکان و جايگاهي را با خود دارد. آنان در انفاق قاعده و ميزان دارند و از زياده‌روي و تنگدستي مي‌پرهيزند براي خداوند معبود ديگر قرار نمي‌‌دهند و اهل کشتار و قتل نيستند و عمل منافي عفت و زناشوئي خلاف شرع و قانون ندارند و معلوم شود که گناه آثار منفي در دنيا و عذاب آخرتي دارد و اين عذاب‌ها حالت مضاعف دارد و سرافکندگي و تحقير با خود دارد.

3- در اسلام محمدي بن‌بست وجود ندارد و در همه حال راه ترميم و جبران اعلام شده است که توبه يکي از راه‌ها مي‌باشد، البته توبه نظري و توبه عملي، که ديگر بازگشت به گذشته انحرافي و ناصحيح نمي‌باشد اين توبه با خود ايمان و باور راستين دارد و عمل و جبران رفتاري توبه و ايمان را همراهي مي‌کند، در مجالس گناه به هر نوع «غيبت و تهمت، رانت و رشوه و...» شرکت نمي‌کنند و از کنار لغو و رنج‌هاي بيهوده و آزار روحي مي‌گذرند. جدال و هياهو و تخاصم و تنازع در کارنامه آنان ديده نمي‌شود. در برابر آيات الهي اهل فکر و فهم و تذکار مي‌باشند و از خداوند، شادماني و خرسندي براي خانواده و فرزندان خود مي‌خواهند و آرزومند مي‌باشند که به جايگاه پيشوائي برسند.

اينان در جهان ديگر، در رتبه والا قرار مي‌گيرند «اولئک يجزون الغرفه بما صبروا» و پاداش شکيبائي و صبر خود را مي‌گيرند. در بهشت الهي تحيت و ثبات و آرامش وجود دارد و استقرار نيکو دارند.

4- در آخرين آيات سوره فرقان به موضوع دعا و نيايش توجه مي‌شود که بايد دعا را امري کليدي و ساختاري دانست. ولي چه بايد کرد که برخي حقايق را نمي‌پذيرند و مايل نيستند در جرگه عبادالرحمن باشند. «فقد کذبتم فسوف يکون لزاما» و به طور طبيعي عبدالله و عبدالرحيم و عبدالکريم نشدن پيامدهاي منفي دارد. سرافکندگي و خواري در دنيا يکي از آثار گناهان مي‌باشد و آثار شديدتر و تلخ‌تر در آخرت
معلوم مي‌گردد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان