نسخه شماره 4097 - 1395/05/10 -

 اين همه ريخت و پاش سرخ‌آبي‌ها براي چيست؟
 رقابت بي‌حاصل استقلال و پرسپوليس بر سر هيچ 

در حالي که استقلال و پرسپوليس در تنداب «بدهي» گرفتار شده‌اند، حکايت پرداختن به رشته‌هاي غيرفوتبال و قراردادهاي ميلياردي چه معنا دارد؟

به گزارش ايسنا، فصل شانزدهم ليگ برتر فوتبال در حالي کليد خورد که تيم‌هاي زيادي خود را مدعي قهرماني مي‌دانند و براي اثبات ادعاي خود خرج زيادي کرده‌اند و پول‌هاي هنگفتي را به جيب بازيکنان و مربيان و گاهي دلال‌ها ريخته‌اند. در اين ميان رقابت عجيب و پرضرري بين سرخ‌آبي‌هاي پايتخت آغاز شده که با هيچ عقل و منطقي سازگاري ندارد.

شايد کري‌هاي عليرضا منصوريان قبل از شروع فصل براي پرسپوليسي‌ها و دربي هفته ششم را بشود طبيعي تلقي کرد يا درگيري‌هاي طاهري و منصوريان را بشود زير سبيلي رد کرد.

حتي مي‌شود مسايل رخ داده در پرسپوليس در فصل نقل و انتقالات و دعواي اين تيم بر سر کنعاني‌زادگان را نشنيده گرفت اما رقابت عجيب استقلال و پرسپوليس بر سر موضوعي است که به هيچ‌وجه قابل پذيرش نيست.

استقلال و پس از آن، پرسپوليس تصميم گرفته‌اند که امسال علاوه بر فوتبال در رشته‌هاي غيرفوتبالي مثل تيراندازي، قايقراني، هندبال و... تيمداري کنند. سنگ بزرگي که دو باشگاه بزرگ تهراني برداشته‌اند و بايد از همان اول کار سقوط کرده تلقي کنيم. اين تصميم کاملا دور از عقلانيت و انصاف است. طبق اعلام وزارت ورزش و جوانان، پرسپوليس حدود 100 ميليارد و استقلال بيش از 80 ميليارد تومان بدهي دارند که بايد پرداخت شود. معلوم نيست با اين حجم از بدهي‌هاي ميلياردي، چرا استقلال و پرسپوليس براي تيم‌داري در رشته‌هاي غيرفوتبال علاقه نشان داده‌اند؟ آيا باشگاهي مثل پرسپوليس که هنوز پرونده مطالبات تيم کشتي سابق‌اش باز است، ترجيح داده به جاي پرداخت حق و حقوق آنها تيم جديد تاسيس کند؟ يا استقلالي که طلبکاران زيادي دارد آيا حقوق حلال آنها را ناديده گرفته و به سراغ خرج‌تراشي تازه رفته است؟

بدهکاران بزرگ فوتبال ايران، اين روزها که رقم‌هاي ميلياردي قراردادهاي تازه‌شان منتشر شده بهتر است براي اصلاح نظام پولي خود انديشه کنند تا اين «ميلياردهاي» تازه به نمکي روي زخم «بدهي‌هاي» کهنه تبديل نشود.

جز استقلال و پرسپوليس، باشگاه‌هاي ديگري هم هستند که بدهي‌هاي کلان دارند و در رشته‌هاي مختلف تيم‌داري مي‌کنند اما چنين باشگاه‌هايي از سال‌ها قبل ساختار ويژه داشته‌اند و به معناي واقعي کلمه باشگاه هستند.

چطور وقتي يک باشگاه هنوز نمي‌تواند براي تمرين‌هاي روزانه‌اش زمين تمرين مناسب پيدا کند، فکر کرده که مي‌تواند چند تيم در رشته‌هاي مختلف اداره کند؟

بدهکاران سودازده اين بار با دست خود، تيم‌هاي‌شان را به حاشيه مي‌برند و نمي‌گذارند که آرامش در اردوي‌شان حاکم باشد. آيا طلبکاران استقلال و پرسپوليس با شنيدن خبر ورود سرخ‌آبي‌ها به غيرفوتبال خوشحال مي‌شوند يا به ياد طلب وصول نشده قديمي‌خود مي‌افتند و آه مي‌کشند؟ آه مظلوم گريبانگير است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان