نسخه شماره 3347 - 1392/09/04 -

 پيغام‌هاي خاص بعد از توافق ژنو 
نويسنده : محمد حسين روانبخش

خيلي سخت است که کسي از همه امکانات خود براي جلوگيري از موضوعي استفاده کند، بالا و پايين بپرد، عمليات ژانگولر انجام دهد؛ و رويم به ديوار، گلاب به روي همه تان، نتيجه اش نهايتا يک «هيچ » کله گنده شود! خيال بد نکنيد، منظورم بعضي خرابکاران دور وبر نيست بلکه داستان زحمات بي‌شائبه بنيامين نتانياهو است که هر چه کرد تا در ژنو توافقي نشود، نشد که نشد! ...يعني توافق حاصل شد اما آنچه دل نتانياهو و دوستان و همراهان و برادرانش مي‌خواست نشد.

در همين راستا، ديروز پيام‌هاي زير خطاب به بعضي‌ها صادر شد، ببخشيد اگر لحن پيام‌ها با عصبانيت است؛ بالاخره در اين روزها انتظار ديگري از بعضي ناکامان نمي‌رود:

پيام شماره 1 (مخاطب خاص): هر چقدر تيتر زدي فايده نداشت، يادداشت نوشتي اثر نکرد، تحليل‌هاي علمي تخيلي از خودت صادر کردي هيچ نتيجه‌اي نبخشيد، مرده شور آن توپخانه ات را ببرند. تو خودت را مسخره کردي يا ما را ببو گلابي فرض کردي؟! تو که عرضه نداري چرا ما را اميدوار کردي؟!

پيام شماره 2 (مخاطب نسبتا خاص): به بچه‌ها بگو زحمت نکشند و براي پرتاب کفش نروند. کسي حق القدم و حق الکفش به آنها نمي‌دهد!

کسي که حتي بلد نيست کفش را جوري پرت کند که با سر اعضاي دولت در يک کادر عکاسي قرار بگيرد به درد فعاليت سياسي نمي‌خورد و بهتر است برود در دانشگاه بعضي‌ها آبدارچي شود!

پيام شماره 3( مخاطب عام): چرا به روحاني راي داديد؟! چرا نااميد نشديد؟! چرا نفهميديد که بعضي‌ها چقدر مقتدرانه مذاکره مي‌کردند ؟! چرا فيلمهاي تبليغاتي را با دقت نديديد و شعارهاي بعضي‌ها شما را جذب نکرد؟! چرا انتخابات را تحريم نکرديد تا يک برادر ديگر انتخاب شود؟! چرا ...چرا ...چرا؟!


نسخه چاپي ارسال به دوستان