نسخه شماره 3340 - 1392/08/26 -

 پيشنهاد عجيب ژاپني‌ها به ايراني‎ها
 تعويض پيکان با تويوتاي رايگان  

 هر چند انتظار مي‌رفت چنين پيشنهادي مورد استقبال قرار گيرد ولي چنين نشد و پيکان، تويوتا نشد و مابه‌التفاوت سوخت را نيز مصرف کرد و هوا را آلوده‌تر و مردم را بيمارتر!

به گزارش عصر ايران - وحيد نوروزي - يکي از علل اصلي آلودگي هوا در کلانشهر به ويژه تهران‌، تردد خودروهاي فرسوده‌اي است که چندين برابر خودروهاي استاندارد‌، آلايندگي دارند. هر چند آمار قابل اتکايي از تعداد خودروهايي که در تهران تردد مي‌کنند وجود ندارد ولي شايد برآورد 5/4 ميليون خودرو‌، به واقعيت نزديک باشد. از اين تعداد‌، قريب به يک ميليون خودرو عمري بالاي 20 سال دارند و در حالي که همسالان آنها در دنيا‌، بازيافت شده‌اند، اينان همچنان به کار آلوده کردن هوا و سرطاني کردن مردم ادامه مي‌دهند. خودروهاي فرسوده‌، البته مختص تهران نيستند و شهرهاي ديگر نيز از شرّ آنان امان ندارند. هر‌چند در سال‌هاي اخير‌، اقداماتي براي خروج خودروهاي فرسوده از رده انجام شده ولي واقعيت اين است که خودروسازان داخلي توان پاسخگويي به پروسه جايگريني را ندارند کما اين که بسيار پيش آمده که رانندگان تاکسي بعد از تحويل خودروي فرسوده خود‌، ماه‌ها بدون خودرو - شما بخوانيد بدون درآمد – مانده‌اند و اين در حالي است که پروسه تعويض خودرو مي‌بايست «به قيد فوريت» باشد.استفاده از پتانسيل خودرو‌سازان خارجي مي‌تواند يکي از راه‌هاي تسريع جايگزيني خودروهاي فرسوده باشد. در سال 1374‌، شرکت خودروسازي تويوتاي ژاپن، پيشنهادي غير رسمي به ايران کرد تا اگر مورد پذيرش اوليه قرار بگيرد، آن را رسماً اعلام و پيگيري کند. پيشنهاد شرکت تويوتا اين بود: 100 هزار پيکان فرسوده به ما بدهيد تا از کشورتان خارج کنيم‌؛ در مقابل 100 هزار تويوتاي مدل روز به شما مي‌دهيم و چيزي هم از شما نمي‌خواهيم‌، فقط مابه‌التفاوت هزينه بنزين مصرفي پيکان و تويوتا را به مدت 2 سال به ما بدهيد. هر چند انتظار مي‌رفت چنين پيشنهادي مورد استقبال قرار گيرد ولي چنين نشد و پيکان، تويوتا نشد و مابه‌التفاوت سوخت را نيز مصرف کرد و هوا را آلوده‌تر و مردم را بيمارتر!

واقعيت اين است که هر اندازه در خروج خودروهاي فرسوده تسريع شود به همان اندازه در مصرف سوخت و هزينه‌هاي ارزي و ريالي ناشي از آن صرفه‌جويي مي‌شود و مهمتر از آن‌، مردم‌، کمتر دچار بيماري‌هاي مهلک ناشي از آلودگي هوا مي‌شوند.

اگر در يک طرح ضربتي و ملي، اعلام شود کساني که ظرف يک سال آينده خودروهاي فرسوده‌شان را تعويض کنند، به جاي 2 ميليون‌، مثلاً 5 ميليون تومان خواهند گرفت، افراد بيشتري تشويق به مشارکت در اين طرح مي‌شوند مشروط بر اين که خودروسازان بتوانند از عهده جايگزيني فرسوده‌ها با خودروهاي «واقعاً استاندارد» برآيند و اگر نمي‌توانند، امکان مشارکت دادن خودروسازان خارجي با شرايط مناسب فراهم آيد و الا نمي‌توان همه چيز را از سلامتي مردم گرفته تا اقتصاد ملي و مصرف سوخت و ... را موکول به برنامه‌هاي خودروسازان داخلي کرد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان