نسخه شماره 2746 - 1390/07/12 -

 زواياي تشکيل کشور مستقل فلسطين 
نويسنده : حسين رويوران

تشکيل دولت فلسطيني ايجاب ميکند که فلسطينيان با رويکرد آشتي ملي به جلو حرکت کنند. نمي توان از دنيا انتظار داشت که دولت فلسطيني را به رسميت بشناسند در حالي که دولت يکپارچه نيست.اگر دو دولت يکي در غزه و ديگري در کرانه باختري باشد، دنيا نمي داند با کدام دولت، طرف مذاکره است. لذا حضور دو جريان در کنار يکديگر و تشکيل دولت وحدت ملي ضرورت مهم سياسي براي تشکيل دولت فلسطيني است. هر چند بسياري از فاکتورهاي آشتي ملي تحقق نيافته و اجرا نشده اما اين اراده وجود دارد که اين شرايط حفظ شود. اما اين سوال مطرح مي شود آيا تشکيل دولت فلسطيني به معناي به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي از سوي فتح و حماس است؟ بايد گفت فتح اين مسئله را مي پذيرد، چون عملگراست و مشکلي ندارد. اما در مورد حماس، همانطور که خالد مشعل در قاهره در زمان امضاي سند آشتي ملي بعد از سقوط مبارک اعلام کرد که با برپايي دولت در اراضي 1967 موافق است اما بدون به رسميت شناختن اسرائيل چرا که زمين فلسطين، وقف است. اراضي فلسطين بعد از جنگ هاي صليبي که آزاد شد چون همه مسلمانان در آزادسازي آن شرکت داشتند، زمين را وقف کردند و زمين وقفي را به نمي توان به غيرمسلمان واگذار کرد. لذا موضع حماس اينست که تشکيل دولت در اراضي 1967 را مي پذيرد اما اسرائيل را به رسميت نمي شناسد و تنها ممکن است در چارچوب يک آتش بس طولاني مدت آن را بپذيرد. يکي از مواد اين سند تشکيل دولت تکنوکرات است که تاکنون چنين اتفاقي نيفتاده. به نظر مي رسد نوعي سهل انگاري در اين ميان مطرح است اما در هر حال، فتح و حماس فعلا به نوعي ترک مخاصمه کرده اند و شايد زمان بيشتري نياز دارند تا به سمت آشتي کامل بروند اما اکنون شايد قضاوت زود باشد. درست است که دولت هنوز تشکيل نشده و هيچ بخشي از آن توافق به اجرا درنيامده است اما در نتيجه همين آشتي ملي گذرگاه رفح باز شده و دفتر حماس در قاهره راه اندازي شده است. بنابراين به نظر مي رسد سند آشتي ملي، سندي بسيار مهم بوده و تاکنون دستاورد داشته و براي تحقق بقيه توافقات مقداري زمان نياز است که بتوانيم درباره آن قضاوت نهايي را ابراز کنيم. اما اينکه رژيم صهيونيستي تا چه ميزان مي تواند با بحران سازي مانع از تحقق  آشتي ملي شود، جاي تامل دارد. در حال حاضر آنچه که بيش از همه ذهن مقامات رژيم صهيونيستي را به خود مشغول ساخته، ايجاد جبهه جديد مبارزه در مرز اسرائيل و مصر است که بيش از هر زمان رژيم صهيونيستي را در تنگنا قرار داده و بار ديگر شعله هاي خشم مبارزان و نيروهاي اسلام گراي مصري را برافروخته است. هر چند اين مسئله در مقطع فعلي چندان تهديدي براي اسرائيل نيست اما برخي از ناظران بر اين اعتقادند که درگيري هاي فعلي در مرز مصر و اسرائيل، به معناي ايجاد جبهه جديد مبارزه عليه اسرائيل است زيرا در حال حاضر اسرائيل در شرايط بسيار بد اقتصادي- سياسي در ابعاد داخلي و خارجي قرار دارد. در بعد داخلي شرايط حادي در اکثر شهرهاي اسرائيل حکم فرماست و اعتراضات اجتماعي عملا شرايط جديدي را در اين جامعه به وجود آورده است. دولت نتانياهو تحت فشار نيروهاي جديد سياسي است که به نوعي سوسياليسم اجتماعي را مطرح کرده و خواهان خدمات اجتماعي ازسوي دولت هستند.
در بعد خارجي نيز موضوع بررسي تشکيل دولت فلسطيني مطرح است که همين مساله براي اسرائيل هزينه ساز است.اگر فلسطيني ها به تشکيل دولت اقدام کنند، براي اولين بار، اسرائيل به طور کامل درمقابل اراده جهاني قرار خواهد گرفت. تا به امروز اسرائيل سعي کرده است تا جامعه جهاني را با خود همسو کند اما تشکيل دولت فلسطيني به معناي تقابل با اراده و خواست جهاني است. لذا عمليات حمله به غزه از سوي رژيم صهيونيستي براي مقابله با اين چالش ها بود تا در همه ابعاد مشکلات اسرائيل را تحت الشعاع قرار دهد. در عين حال بايد اشاره کرد موضوع تشکيل دولت فلسطين، هم چالش است و هم فرصت. به اين دليل چالش است، چون پذيرش دولت فلسطيني در مرزهاي 1967 به معناي نفي قطعنامه 181 سازمان ملل است. در قطعنامه 181 (يا همان قطعنامه تقسيم سال 1947) 45 درصد از فلسطين به فلسطينيان واگذار شد و 54 درصد نيز به اسرائيل و يک درصد هم به عنوان منطقه بين المللي تعيين شد. تثبيت سرزمين فلسطين از 45 درصد به 22 درصد، خود عقب نشيني رسمي فلسطيني به شمار مي رود. دومين چالش اين است که گرفتن قطعنامه از سازمان ملل در وضعيت فعلي تغييري ايجاد نمي کند. مثلا تا کنون در مورد تداوم شهرک سازي ها از سوي اسرائيل همه دنيا مخالفت خود را اعلام کرده اند اما اسرائيل همچنان به اين سياست ادامه مي دهد; چون حمايت آمريکا را دارد و هرگاه که اين مساله به شوراي امنيت مي رسد، آمريکا آن را وتو مي کند. لذا گرفتن قطعنامه خود به خود ارزش زيادي ندارد چون ضمانت اجرايي در آن نيست.  مساله ديگري که بايد به آن اشاره کرد، اين است که با گرفتن قطعنامه از سازمان ملل، دولت فلسطيني تشکيل خواهد شد; دولتي که در قالب آن اقدامات زيادي در داخل فلسطين صورت خواهد گرفت. در حالي که شوراي امنيت بررسي اين مساله را به تعويق انداخته و در نهايت آن را مورد بررسي قرار نداد. از اين رو موضوع تشکيل دولت به مجمع عمومي ارجاع داده شد. 
رئيس کميسيون سياسي جمعيت دفاع از ملت فلسطين 


نسخه چاپي ارسال به دوستان