نسخه شماره 2699 - 1390/05/15 -

 شرط يا حق اصلاح طلبان ؟ 
نويسنده : مهدي قوامي پور

با نزديک شدن به انتخابات نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي افراد و گروه هاي مختلف به بيان نظرات و ديدگاه هاي خود مي پردازند. در اين ميان اصولگرايان ضمن بيان ديدگاه هاي خود در برابر ديدگاه ها و نظرات اصلاح طلبان به شدت موضع گيري و آنان را متهم به شرط گذاشتن براي نظام مي کنند و با اين حربه تلاش مي کنند تا اصلاح طلبان را نه جزئي از نظام بلکه نيروهايي مترصد فرصت براي ضربه زدن به نظام معرفي کنند. لذا براي روشن شدن مطلب، لازم است به چند نکته اشاره شود: نکته اول اين که از ماه ها قبل اصولگرايان احتمال دخالت دولت در انتخابات را مطرح کرده و متعاقب آن تلاش کردند تا راهکارهاي مناسبي براي پيشگيري از اين موضع اتخاذ نمايند. اين مسئله در حالي اتفاق افتاد که تا زمان برگزاري انتخابات چيزي حدود يک سال زمان مانده بود اما پس از اين موضع گيري ها اصلاح طلبان شرکت خود در انتخابات را منوط به رعايت قانون و سلامت انتخابات اعلام کردند.
حال بايد از دوستان اصولگرا پرسيد چه طور است که وقتي آنان دولت را پيشاپيش متهم به دخالت در انتخابات مي کنند اقدامي عليه نظام نيست اما وقتي اصلاح طلبان خواهان رعايت قانون و سلامت انتخابات مي شوند شرط گذاشتن براي نظام تلقي مي شود؟
نکته دوم اين که درخواست رعايت قانون و سلامت انتخابات نه شرطي انتخاباتي بلکه حق کانديداها و مردمي است که در انتخابات شرکت مي کنند و وظيفه مسئولين برگزاري انتخابات است. آيا اين چيزي بيش از همين درخواست است؟
و اما نکته سوم: زماني مي توان اين درخواست اصلاح طلبان را يک شرط دانست که دوستان اصولگرا به شکل ضمني پذيرفته باشند که قرار است انتخاباتي خارج از دايره قانون و ناسالم برگزار شود. در حالي که نگراني آنان از دخالت نيروهاي دولتي در انتخابات خود بيانگر همان نکته اي است که در درخواست اصلاح طلبان نيز انعکاس يافته است. از طرفي درخواست برگزاري انتخابات در چارچوب قانون را زماني مي توان شرط گذاشتن براي نظام دانست که برگزار کنندگان انتخابات را کل نظام بدانيم که در اين صورت نگراني اصولگرايان از دخالت دولت در انتخابات نيز شامل همين قاعده مي شود و آنان نيز بايد از خود بپرسند آيا با ابراز چنين نگراني اي کل نظام را زير سئوال نمي برند؟ اين در حالي است که اصلاح طلبان همواره خود را بخشي جدايي ناپذير از انقلاب و نظام دانسته و براي حفظ و کارآمدي هر چه بيشتر آن از هيچ گونه فداکاري اي دريغ نکرده اند ليکن آنان وظيفه و رسالت انقلابي خود مي دانند که همواره نگران انقلاب بوده و در جهت اصلاح امور تلاش کنند. از اين رو درخواست برگزاري انتخابات در چارچوب قانون نه تنها يک شرط براي نظام نيست بلکه هشداري است به گروه هايي که فعلا مسئوليت هايي در اختيار دارند تا خداي ناکرده براي حفظ منافع حزبي و گروهي خود از چارچوب قانون عدول نکنند که نقض قانون ضررهاي جبران ناپذيري براي نظام دارد، نه درخواست رعايت قانون و برگزاري يک انتخابات سالم.


نسخه چاپي ارسال به دوستان