نسخه شماره 2682 - 1390/04/23 -

 محمد علي نجفي:
 تفکيک جنسيتي با معيار هاي امام (ره) سازگار نيست 

حضرت امام خميني(ره) به دانشگاهيان توجه ويژه اي داشتند و دانشگاه را مبدا تحول براي هر ملتي، تلقي مي کردند که بر ميزان اهميت و جايگاه والاي دانشگاه و دانشگاهيان در انديشه ايشان اشاره دارد. با طرح بحث تفکيک جنسيتي که نظر صريح حضرت امام(ره) در اين زمينه، پيرامون خاطره اي که سرکار خانم فاطمه طباطبايي از جداسازي دختران و پسران دانشجو در دوران دانشجويي ايشان در دانشگاه تهران مطرح شده است به سراغ دکتر محمدعلي نجفي وزير سابق فرهنگ و آموزش عالي رفتيم تا ديدگاه ايشان را در اين زمينه جويا شويم. دکتر محمدعلي نجفي در سال 61 که اين رويداد اتفاق افتاده است وزير فرهنگ و آموزش عالي بوده اند. در ادامه پاسخ هاي وي را به پرسش هاي جماران در اين زمينه مي خوانيد:
چه زمينه ها و عواملي در آن سالها موجب به وجود آمدن اتفاق هاي افراطي نظير ديوار کشيدن در يک کلاس در دانشگاه تهران شده بود که حتي با اعتراض حضرت امام خميني(ره)، به عنوان يک مرجع ديني و رهبر انقلاب اسلامي نيز مواجه مي شود؟
آن دوران، دوران بعد از انقلاب فرهنگي بود، يک جريان اصيلي که از دل دانشگاه ها برخاسته بود و مبتني  بر يک خواسته عمومي در ميان مردم بود که بايد در دانشگاه ها تغيير و تحولات جدي درجهت همگامي و همراهي با فرهنگ اسلامي و ارزش هاي انقلاب ايجاد شود و در اين ميان عده اي که برداشت هاي سطحي تري نسبت به انقلاب فرهنگي داشتند بيشتر به ظواهر واعمال محدوديت هاي ظاهري دلبسته بودند و فکر مي کردند که با آن گونه فعاليت هاي ظاهري و ظاهرگرايانه مي شود دانشگاه را اسلامي کرد و به اهداف انقلاب فرهنگي دست پيدا کرد که موارد متعددي در ارتباط با فعاليت هايي که مي شود گفت در همان حيطه تفکر متحجر جاي مي گرفت انجام شد.
از جمله بعد از اينکه دانشگاه به طور محدود بازگشايي شود و دانشجوياني که تعداد کمتري از واحدهايشان براي فارغ التحصيلي مانده بود به ادامه تحصيل فراخوانده شدند متاسفانه همان جريان و تفکر دردانشگاه ها مرتبا به اين مساله که بايد دختران و پسران در کلاس هاي جداگانه تحصيل کند دامن مي زندند و حتي وجود استاد زن در کلاس هايي که دانشجويان پسر در آن شرکت مي کنند را مورد انتقاد قرار مي دادند. اين جريان در ادامه سال 61 تا جايي پيش رفت که خودش مستقيما دست به کار شد و در دانشگاه تهران در يکي از کلاس ها از آنجايي که امکان تبديل آن کلاس به دو کلاس مستقل خانم ها و آقايان نبود آمدند و بدون اطلاع مقامات وزارت علوم آن روز و همينطور مقامات دانشگاه يک ديواري بين کلاس کشيدند و اطلاعيه اي دادند که دختر خانم ها سمت چپ پرده بنشينند و پسرها سمت راست.
خوشبختانه اين مساله حتي قبل از اينکه به وزارت علوم اعلام شود که آن موقع من مسووليت داشتم از طريق يکي از منسوبين حضرت امام يعني عروس ايشان، سرکار خانم فاطمه طباطبايي به عنوان يک نارضايي که در دانشگاه تهران در حال شکل گيري است به حضرت امام منتقل شد و حضرت امام به مجرد اينکه از اين موضوع مطلع شدند براي جمع آوري آن ديوار و جمع کردن بساط اين نوع تفکرات سطحي و ظاهر گرايانه دستور دادند و آن مساله خوشبختانه به محاق فراموشي سپرده شد.
چند مطلب در اين موضع گيري امام نهفته بود. يکي تيزهوشي ودقت و سرعت عمل ايشان در برخورد با يک انحرافي که ممکن بود اگر ريشه پيدا بکند بعدها تمام ارزش هاي انقلاب فرهنگي را با برخوردهاي متحجرانه اي از اين نوع زير سوال ببرد همچنين دستور امام نشان مي داد که مساله تحصيل دانشجويان دختر و پسر در يک فضا و يک سقف نه منع شرعي دارد و نه منع اجتماعي. بنابراين در همان فضاي تند آن روزها که اتفاقا کساني براي اعمال ضوابط شرع خيلي تندتر و حادتر بودند امام در اين مورد موضع گيري مي کردند و در عمل نشان دادند که مساله شرع و آنچه مصلحت اجتماع است به کلي با رفتاري از اين نوع که مثلا دختران و پسران را از حضور در يک کلاس منع کنيد يا حتي در يک کلاس بخواهيد بين آنها يک نوع تفکيک با پرده يا ديوار فاصله بگذاريد متفاوت است.
با توجه به ديدگاه امام(ره) در زمينه تفکيک جنسيتي آيا شما طرح هاي اينچنيني را مفيد و مثمر ثمر مي دانيد؟
 اخيرا که وزير محترم علوم با قاطعيت دنبال تفکيک کلاس هاي دختران و پسران در دانشگاه ها و اجراي طرح تفکيک جنسيتي در دانشگاه ها بود و در هفته گذشته توسط رئيس دولت منتفي اعلام شد اما بايد توجه کنيم که به هرحال آن تصميمي که براي تفکيک جنسيتي در دانشگاه ها گرفته شد و عده اي دنبال اجراي آن تصميم بودند به نظرم با معيارهاي امام سازگار نبود. همانطور که داستان برخورد امام با آن قضيه را قبلا عرض کردم و از طرف ديگر واقعا انگيزه افرادي که دنبال اين تفکيک جنسيتي بودند چيست را نمي توان به راحتي دريافت و همه را به پاي اعتقاد و پايبندي به اسلام گذاشت و انگيزه هايي ديگري در کار بوده که يکي از آنها شايد همين مساله ايجاد سو»ظن و بدبيني و در قشر دانشگاهيان نسبت به نظام جمهوري اسلامي باشد و از طرف ديگر انگيزه کساني که در مقابل اين طرح موضع گرفتند مثل آقاي احمدي نژاد هم به نظرم به راحتي قابل تحليل نيست چون از يک سال گذشته که مساله طرح تفکيک جنسيتي در دانشگاه ها مطرح شده بود و وزير علوم بارها و بارها در مورد اين طرح نظر داده بودند و دفاع کرده بودند هيچ گاه مخالفتي نشد. اينکه در اين برهه زماني چه اتفاقاتي در جامعه افتاده و چه اتفاقاتي قرار است بيفتد و در اين مقطع ايشان موضعگيري مي کند و اين طرح طرحي غيرعلمي و کارشناسانه مي خوانند محل سوال است در عين حال اصل دستوري که ايشان داده اند مورد تاييد است ولي انگيزه صدور اين دستور به نظرم بايد بيشتردقت شود و تحليل گران چه در سطح کارشناسان سياسي کشور و چه در سطح عموم مردم توجه به انگيزه ها هم در اين موارد داشته باشند.

 


نسخه چاپي ارسال به دوستان