نسخه شماره 2653 - 1390/03/18 -

 نگاه مصر به ايران 
نويسنده : فرزاد رمضاني بونش

دومينوي انقلابهاي عربي  در خاورميانه و پيروزي انقلاب مصري ها در سرزمين فراعنه و  سرنگوني مبارک باعث شد تا شوراي عالي نظامي براين کشور مهم و استراتژيک در خاورميانه مسلط شود و دوراني  جديد در مصر با نام فرايند دوران گذار آغاز گردد.  در اين بين اين تغيير و دگرگوني باعث واکنش هايي در کشور ما گرديد و  باعث شد تا بسياري روند  عادي سازي مناسبات بين دو کشور را قريب الوقوع ارزيابي کنند.   در اين بين به راستي آيا قاهره و نخبگان حاکم جديد براين کشور نيز تمايلي به رابطه مهم و استراتژيک با ايران دارند؟ در پاسخ به اين پرسش بايد گفت اگر از منظري واقع بينانه به نگاه نخبگان جديد مصري به ايران بنگريم شوراي عالي نظامي حاکم يا  اليگارشي نظامي قبلي عملا مجددا بر سيستم سياسي حاکم شده و سيستم را به نحوي با ايجاد تغيير در شخصيت و تغيير در کارگزار سياسي بازتعريف کرده است.  در اين بين به عبارتي هر چند مي توان گفت تغييراتي، شکلي و ظاهري در اين کشور رخ داده است اما دامنه اين تغييرات به گونه اي نيست که بتوان به آن نام تغييراتي حداکثري داد.  در اين بين نيز بايد گفت همچنان که برخي از موانع ساختاري و بنيادين برقراري روابط با ايران از بين رفته است موانع و چالشهايي نيز همچنان تداوم داشته ودارد لذا نبايد انتظار داشت که مصري ها در شرايطي فعلي با آغوشي گشوده به فکر روابط حداکثري با ايران باشند.  در اين بين اگر بخواهيم به گستره اي از موانع مهم داخلي و خارجي  در روابط با ايران از ديد مصري ها اشاره کنيم جدا از موانعي داخلي همچون نام خيابان خالد اسلامبولي و هراس از نوع تاثيرگذاري تهران در جريانات سياسي مصر، مي توان به موانع بين المللي و منطقه اي اشاره کرد که در واقع نخبگان جديد مصري را از هرگونه  گسترش روابط با ايران باز مي دارد.  در اين بين جدا از نوع بازي واشنگتن و فشارهاي ويژه اين کشور با ابزارهاي مالي و سياسي بايد به نوع تاثيرگذاري تل آويو  و هشدارها مبني بر برقراري روابط با تهران نيز اشاره کرد.  در بعد ديگر نيز بايد توجه داشت که رياض نيز با توجه به  روابط  واگراي خود با تهران و همچنين استفاده از ابزارهاي مالي رسانه اي و سياسي مايل به گسترش روابط تهران قاهره نيست.  در اين بين بايد گفت چنانچه سياست خارجي ايران مي کوشد تا روابط خود را با مصر عادي کرده و گسترش دهد نخست آنکه بايد بدون شتاب زدگي به بر طرف کردن موانع دوجانبه گسترش روابط بپردازند و در وهله دوم تا انتخابات پارلماني و رياست جمهوري اين کشور در آينده براي برقراري روابط کامل و دوجانبه با تدبير و تامل عمل کنيم تا نگراني هاي بي حاصل در مورد نقش احتمالي تهران در مصر برطرف شود.


نسخه چاپي ارسال به دوستان