نسخه شماره 4063 - 1395/03/27 -


آلزايمر سياسي مخالفان دولت


 آلزايمر سياسي مخالفان دولت 
نويسنده : اشکان بنکدار جهرمي

اخيراً دولت تدبير واميد در اقدامي‌شايسته دستور بررسي و حذف حقوق‌هاي چند صد ميليوني برخي مديران بانک‌ها، بيمه‌ها، شرکت‌ها و سازمان‌هاي دولتي و نيمه دولتي را داد و به دنبال آن معاون اول رئيس‌جمهور سريعاً مصوبه هيأت وزيران درباره تعيين ضريب حقوق اعضاي هيأت علمي‌دانشگاه‌ها، قضات و شاغلين مشمول قانون مديريت خدمات کشوري و ... را براي اجرا به سازمان مديريت و برنامه‌ريزي کشور ابلاغ نمود اين اقدام شايسته که در جهت رفع تبعيض اجتماعي بين اقشار مختلف مردم به شمار مي‌رود به حق قابل تقدير است.

مخالفان تدبير‌و‌اميد اما به مانند گذشته در فرار به جلو، نه تنها اين اقدام دولت را مثبت به حساب نياوردند بلکه آن را به حربه‌اي براي مقابله سياسي با رقيب پيروز تبديل نمودند. اقليت شکست خورده ظاهراً فراموش کرده‌اند که چه کساني پايه‌گذار حقوق‌هاي اين چنيني بوده اند و روال دولت گذشته در ولنگاري مالي و برداشت‌هاي بي‌حد و حصر غير‌قانوني از بيت‌المال را از ياد برده‌اند. البته شايد کاسبان تحريم و حاميان اختلاس‌هاي چند ده هزار ميليارد توماني سخاوت گسترده دولت قبل در برابر امثال بابک زنجاني، محمد‌رضا رحيمي‌معاون اول احمدي‌نژاد، خاوري مدير عامل پيشين بانک ملي، سعيد مرتضوي سرپرست سابق سازمان تأمين اجتماعي و مه آفريد امير خسروي اختلاسگر سه هزار ميليارد توماني و هزاران مورد کوچک و بزرگ ديگر را مصلحتاً فراموش کرده باشند!!! ولي قطع به يقين قشر متوسط و ضعيف کشور که به سبب حيف و ميل بيت‌المال در 8 سال رياست‌جمهوري صاحب‌هاله نور به خاک سياه نشستند آلزايمر سياسي ندارند که آن روزهاي سخت را به اين زودي‌ها از خاطر ببرند. کيهان نشينان اکنون طوري رفتار مي‌کنند که گويي حقوق دويست ميليوني چند مدير (که البته بسيار ناحق مي‌باشد) از اختلاس‌هاي فوق‌العاده کلان تاريخ ايران که در زمان دولت محبوبشان رخ داد بيشتر است!!! يادمان نمي‌رود که آن دولت نه تنها در برابر غارت خزانه هيچ اقدامي‌ننمود بلکه با پنهانکاري به نوعي مشوق اين اختلاس‌هاي چند ده هزار ميليارد توماني هم بود و اين در تضاد با رويه دولت حاضر در برابر افشاي حقوق دويست مليوني چند مدير است. گرچه اين تبعيض حقوقي حاصل قوانين مصوب در مجلس و دولت به اصطلاح پاکدست گذشته بود ولي اين بار نه تنها لاپوشاني صورت نگرفت بلکه سريعاً با اين ظلم آشکار برخوردي قاطع صورت گرفت تا جايي که حتي مسيرهاي قانوني اين درآمدهاي ناحق به هدف انسداد هميشگي مورد بررسي قرار گرفت.

البته حيف و ميل بيت‌المال در دولت قبل به اختلاسها محدود نمي‌شد. معجزه هزاره سوم با حاتم بخشي به کشورهاي درشت و کوچک ديگر از جمله جيبوتي، جزاير کومور، ونزوئلا، السالوادر، بورکينافاسو و‌... از شرق آسيا گرفته تا جنوب آفريقا و آمريکا، به ويژه کشورهاي لاتين تبار را مرهون مديريت جهاني خود ساخته بود. احمدي‌نژاد در حالي با سخاوتي شگفت انگيز به دولتهاي کمونيست آمريکاي جنوبي کمک مي‌کرد که ملت مسلمان ايران به اعتراف وزير بهداشتِ همان دولت حتي از داروهاي ابتدايي محروم بودند. چه پدرها که به دليل قحطي دارو تا آخر عمر فلج شدند و خانواده اي را بي درآمد رها کردند و حتي سربار فقر آنها نيز شدند تا احمدي‌نژاد به خيال خودش در برابر دنيا ژست نجات دهنده بگيرد.

چه جواناني که در آغوش مادران خود ذره ذره جان دادند تا امثال بابک‌ها بتوانند اتومبيل‌هاي لوکس چند ده ميلياردي وارد کنند. احمدي‌نژاد با آن درآمد افسانه‌اي نفت متأسفانه آنچنان اطرافيان و مديران خود را در غارت بيت‌المال آزاد گذاشت که عطش بهره بردن از اين شکار حرام هنوز در دل و جان برخي مديران وجود دارد.

اکنون اما اميد است با اقدام مجلس دهم و دولت، قانوناً راه هرگونه تضييع بيت‌المال بسته و بسته‌تر شود.