نسخه شماره 3655 - 1393/10/10 -


شهادت جانسوز يازدهمين حجت الهي، امام حسن عسکري(ع)


 شهادت جانسوز يازدهمين حجت الهي، امام حسن عسکري(ع) 
نويسنده : سيدرضا اکرمي

1- هشتم ربيع‌الاول سال 260 هجري قمري، امام يازدهم حضرت «ابومحمد حسن بن‌علي عسکري عليه‌السلام» در سامرا، توسط معتمد عباسي مسموم گشت و حضرت در «28 سالگي» بدرود حيات گفت و در همان شهر در جوار امام هادي عليه‌السلام، به خاک سپرده شد و همگان مي‌دانيم چند سالي است اين حرم و مزار توسط نابخردان تخريب شد و توسط ارادتمندان ايراني در حال بازسازي مي‌باشد و انشاءالله به صورت آبرومند ساخته خواهد شد. نام حضرت «حسن» و نام پدر «علي» و نام مادر«سوسن» مي‌باشد و شناخت «شناسنامه‌‌اي» امام، بديهي‌ترين و ضروري‌ترين موضوع مي‌باشد.

2- هر چه به دوران غيبت «خاتم‌الاوصياء امام عصر ارواحنا فداه» نزديک‌تر مي‌شويم حساسيت و مراقبت عباسي‌ها نسبت به ائمه اطهار و بني‌هاشم بيشتر مي‌گردد و مي‌خوانيم که «امام جواد 25 سال و امام هادي 42 سال و امام عسکري عليهم‌السلام، 28 سال عمر مي‌کنند و پس از امام هشتم و محبوبيت و سيادت وي، موجب حسادت عباسيان و هواداران آنان شد و اقدامات حاد و تند درباره اين سه امام بزرگوار، شروع شد و پس از امام يازدهم دوران «غيبت صغري حضرت» شروع شد و در نهايت به غيبت کبري رسيد.

همه دوران حيات سه امام به «95 سال» مي‌رسد و يک قرن نشد، عباسيون مي‌خواستند، امام عصر عليه‌السلام به وجود نيايد و ايده «مصلح کل و عدالت گستر جهاني» عملياتي «يريدون ليطفئوا نورالله بافواههم آيه 32 توبه» نگردد و صد البته، خداوند اراده ديگري دارد و آن را محقق خواهد ساخت.

3-‌ در سال «234 هجري قمري» امام هادي و امام عسکري عليهما‌السلام و خاندان علوي و هاشمي به دستور خليفه عباسي به بغداد و سامراء فراخوانده شدند و در «اختناق و فشار» زندگي را ادامه دادند، اطاق زندگي امام هادي عليه‌السلام با خود «قبر» را داشت که امام را در آن نقطه دفن نمايند. امام عسکري عليه‌السلام در سفر «2 ساله» بود و بقيه عمر«26 سال» را در سامرا گذراند، که 20 سال با پدر بود و شش سال بعد از پدر امامت نمود که «کوتاه‌ترين» زمان امامت مي‌باشد.

4- در سخت‌ترين شرايط، امام عسکري عليه‌السلام بر آگاهي ارادتمندان و افشاگري طاغوتيان و تشکيل شبکه «وکالت» اهتمام داشت و ارتباط خود و شيعيان را برقرار ساخت و توسط «چهار نائب خاص» در عصر امام دوازدهم ادامه يافت و پس از پايان يافتن «غيبت صغري» ارتباط با ولايت فقيه برقرار است و شيعه «بلاتکليف» نخواهد بود و باب «اجتهاد» کارگشا خواهد بود، زيرا اصول ديانت وجود دارد و کارشناسان ديني بايد راهنماي پيروان ديانت باشند. قانون «علينا القاء الاصول و عليکم ان تفرعوا» مي‌تواند دستگير متدينين در همه حال باشد. نوشته‌اند امام عسکري عليه‌السلام تفسير ارزشمند قرآني داشت که سرنوشت جامع آن «کميت و کيفيت» معلوم نمي‌باشد.

ديگر اينکه امام عصر عليه‌السلام را در سال 255 هجري قمري، تحويل گرفت و به شيعيان نشان داد و به اطلاع ارادتمندان رساند و از حضرت حفاظت نمود و دشمنان را ناکام ساخت.

5- دستورات ديني در ولادت و وفات و شهادت «پيامبر و حضرت زهرا و امامان» اين است که شادي براي شادي آنان و حزن و اندوه «شيعتنا خلقوا من فاضل شيعتنا، يفرحون لفرحنا و يحزنون لحزننا» براي آنان داشته باشند و آن را ظاهر سازند و اظهار نمايند و آن را تبليغ کنند و مراسم براي آنان برگزار نمايند. قرآن مجيد دستور مودت و محبت «قل لا اسئلکم عليه اجرا الا الموده في القربي 23 شوري را مطر‌ح مي‌کند و اعلام مي‌دارد که از اين مودت سودمند و بهره‌مند «و ماسئلتکم من اجر فهو لکم،آيه 47 سبا» خواهيد گشت.

6- مرحوم شيخ طوسي، موسس حوزه علميه نجف، در رجال خود مي‌نويسد که حضرت عسکري «103 نفر» راوي تربيت کرد و از طريق ارتباط وکالتي به پرسشها و نيازها پاسخ داد و وجوهات و بريات را دريافت مي‌نمود. گاهي در فاصله بين منزل و کاخ عباسي به سوالات پاسخ مي‌داد و ديدارهاي حضرت با شيعيان تحقق مي‌يافت. ابوهاشم جعفري کتاب «يوم وليله» يونس بن عبدالرحمن را براي امام خواند و امام فرمود «هذا ديني و دين آبائي حقا، اعطاه الله بکل حرف نورا في الجنه» اين سخنان دين من است و دين پدران من، خداوند براي هرحرف آن، نور در بهشت خواهد بخشيد.