نسخه شماره 3642 - 1393/09/20 -


جمع‌بندي نهضت عاشورا تا اربعين


 جمع‌بندي نهضت عاشورا تا اربعين 
نويسنده : سيدرضا اکرمي

1- اربعين امام‌ حسين عليه‌السلام، چون عاشورا، جايگاه والا دارد، تا آنجا که امام عسکري عليه‌السلام فرموداز علامات مومن، زيارت اربعين مي‌باشد و بايد از اين فرصت حداکثر بهره‌برداري را نمود و اينک يادآور مي‌شوم، عاشورا منشوري است در چند موضوع «هجرت امام از مدينه در سيماي خاص خانواده خود و عده‌اي از خويشاوندان و همراهان به مکه و از مکه به سوي کوفه پس از دعوت هزاران نامه و پيک» و شهادت در برابر بيعت تحميلي و تسليم ظالمانه يزيديان و آل زياد و آل مروان و اسارت نابخردانه و ناجوانمردانه زنان و دختران و کودکان و علي‌بن‌الحسين بيمار در آن زمان و النهايه زيارت اربعين بازماندگان در کربلاي شهادت و خون و قيام. اين منشور را به صورت جامع ارزيابي نمائيم.

2- در اين منشور، آگاه‌سازي مردم نسبت به مسووليت انساني و ديني و افشاگري در مورد حاکميت وقت «الا و ان هولاء قدلزموا طاعه الشيطان و ترکوا طاعه الرحمن و عطلوا الحدود و استاثروا بالقي و حرموا حلاله واحلوا حرامه» از وظايف ساختاري مردان الهي و انسان‌هاي آزاده جهان «چه رسد به امام و حجت‌الهي، حضرت حسين بن‌علي عليه‌السلام» مي‌باشد که در زيارت اربعين مي‌خوانيم «فاعذر في‌الدعاء و منح النصح و بذل مهجته، ليستنقذ عبادک من الجهاله و حره الضلاله»‌امام، از راه دعوت و خيرخواهي و نصيحت و ايثار جان، در جهت رهايي و نجات مردم از جهالت و بي‌خبري و سرگرداني و ضلالت، کوشش وافر نمود و حجت را بر همگان و تاريخ، تمام نمود و الگوي کامل به جهانيان ارائه نمود.

3- آل‌الله و بازماندگان سالار شهيدان، پس از اسارت، در قالب «زيارت» به مزار شهيدان باز گشتند و چند روزي «سه روز» در کربلا به اقامه عزا پرداختند و به امام گزارش اسارت دادند و از امام و شهيدان، براي ادامه راه شهيدان و پيام رساني، استنصار نمودند و پايه‌هاي اوليه «زيارت» را پايه‌گذاري نمودند که خود داستاني زيبا و دقيق و عميق و چند منظوره مي‌باشد که نشانه مومن است.

4- زيارت، وسيله است و هدف، راهنما و دليل است براي مقاصد والا، تابلو است و نماد که زائر و زائران با امام و شهيدان به گفت‌وگو مي‌پردازند و از ايمان و آرمان و اهداف و تعهد و توسل مي‌گويند و از توصيف و تحليل و تجليل و تکريم آنان سخن بر زبان مي‌آورند و در کنار مزار آنان با آنان سخن مي‌گويند و «قرب مکاني» با غرب معنوي توام مي‌گردد و فاصله‌ها برطرف مي‌گردد. زيارت شهيدان از نزديک، يعني ديدن «شهامت، شجاعت و شهادت طلبي» آن شجاعان که در وانفساي قرباني شدن حق و عدل و اخلاق و ايمان و عدالت «الاترون الي الحق لايعمل به والباطل لايتناهي عنه» که مرد عراقي بعد از شهادت امام «حکم خون پشه بر لباس احرام را پرسيد و نه حکم شهادت و کشتن امام حسين عليه‌السلام» در برابر کفر و شرک و نفاق و تزوير و زور و زر، ايستادند و به تاريخ پيام دادند که «لانظلمون ولا تظلمون» نه ظلم کنيد و نه ظلم‌پذير شويد.

5-‌ اينک «1375 سال قمري» از عاشورا و اربعين سال 61 هجري مي‌گذرد، که شاهد راه رفتن جمعيت بيست ميليوني مردان و زنان به سوي آن «قربانگاه، قتلگاه، مزار و زيارتگاه» مي‌باشيم و جهانيان مي‌بينند که بزرگترين مانور و تجمع ارادتمندان حسيني از جهان را برگزار نموده‌اند که بگويند «يا حسين، يا ثارالله، يا شهيد، يا مظلوم» و اعلام دارند که ما با «حسين» مي‌باشيم و راه و کار وي را ادامه خواهيم «فمعکم معکم لا مع غيرکم» داد و شعار «اني سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» را با شعور همراه ساخته و با «شور و شوق» بر زبان مي‌آوريم.

6- اربعين يعني چهل روز و شب بعد از عاشورا، اربعين يعني اردوي چهل روزه براي عاشوراييان که براي رياضت و خودسازي و خوديابي و خودشناسي بکار گرفته مي‌شود و فرصتي است براي شناخت امام و عاشوراييان و شناساندن آنان به ديگران، اربعين يعني ميقات خداپرستان و خداجويان و خداگويان و خداباوران، که واژه «اربعين» در چهل شب و چهل روز و چهل هفته و چهل ماه و چهل سال راز و رمز ويژه دارد که سير تکاملي جسم و عقيده و رياضت و عبادت و توبه و استغفار و دعا و شهادت و گواهي مومنان را با خود دارد و انسان به کمال مي‌رسد و هشدارهاي الهي را با خود دارد.