نسخه شماره 2345 - 1389/02/14 -

بازخواني جايگاه نهاد شوراياري در کلان شهر تهران
شوراياري ها ياران بي ياور شوراها

گفت و گو با مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري ها
مشکل، نگاه غيررسمي دولت بود نه امکانات!


 بازخواني جايگاه نهاد شوراياري در کلان شهر تهران
 شوراياري ها ياران بي ياور شوراها 
نويسنده : حسين خدنگ

از آشنايي شهروندان تهراني با مفهوم شوراياري و اضافه شدن اين عبارات به فرهنگ اصطلاحات سياسي جامعه  ايران هنوز بيش از چهارسال  نمي گذرد. در همين مدت اندک،  نهال خرد شوراياري با چالشها و مشکلات بسياري دست و پنجه نرم کرده است تا آن جا که بسياري  از صاحب نظران دورنماي روشني براي فعاليت اين نهادمدني نمي بينند. اوج اين تراژدي شايد استعفاي "احمد مسجد جامعي" از ستاد هماهنگي شوراياري هاي تهران بود که تاسف بسياري از فعالان سياسي و اجتماعي را برانگيخت.
با وجود اين که بسياري از شهروندان با وجه فرهنگي متاثر از دوران فعاليت در  وزارت ارشاد  "احمد مسجد جامعي " بيشتر آشنا بودند اما درصدد برآمد اين بار در هيات نماينده منتخب مردم در شوراي شهر تهران به حضورش در عرصه سياسي اجتماعي شکل ديگري دهد   و در اين راه هم  همواره ديدگاه ها و موضع گيري هايي چالش برانگيز داشت.
تلاش براي تغيير در روند انتخاب اعضاي شوراي  اسلامي شهر تهران  يکي از همين موضع گيري  هاي  او بود که ماههاي نخستش در ساختمان بهشت  او را در کانون توجه موافقان و مخالفان و رسانه ها قرارداد. مسجد جامعي که هنوز هم نگاه سياسي به انتخابات و فعاليت  شوراي اسلامي شهر تهران را يک آسيب براي فعاليت و تاثيرگذاري اين نهاد بر مديريت شهري  مي داند  در آيين آغازبکار سومين دور فعاليت شوراياران  از ضرورت تغيير در اين نوع نگاه گفت و تاکيد کرد انتخاب اعضاي شوراي شهر تهران به دست منتخبان مردم در شوراياري ها  مي تواند   گامي موثر براي   حزب گرايي و جناح بندي در فعاليت نهادي بيشتر اجتماعي و فرهنگي تا سياسي  نظير شوراي اسلامي شهر تهران باشد.
ديري نگذشت تا مسجد جامعي که رياست ستاد هماهنگي شوراياريهاي شوراي اسلامي شهر تهران را بر عهده داشت   و در اين سمت توانسته بود با ابتکارهايي نظير حضور دبيران شورا ياري هاي تهران  در جلسات شوراي اسلامي شهر  راه را براي نهادينه شدن جايگاه اين نهادهاي محله اي در مديريت شهري هموارتر کند    با تقديم استعفانامه بلند بالايي کناره گيري کرد.
اين استعفا که به قولي براي کاهش فشار بر شوراياريها صورت گرفت  نگراني بسياري از فعالان سياسي و اجتماعي را در پي داشت   و هنوز هم بسياري از  تبعات بعدي پيدا و پنهان آن در روند رشد و فعاليت  نهادهاي مدني محلات تهران نگرانند.
همان روزها "معصومه ابتکار" از اعضاي شوراي اسلامي شهر تهران و از همفکران "مسجد جامعي" در وبلاگ شخصي اش از استعفاي او از ستاد هماهنگي شوراياري ها به عنوان خبري به شدت تاسف بار ياد مي کند و اين اقدام را ناشي از محدوديت ها و فشارهاي بسيار زياد بر اين نهادهاي مدني مي داند.
اگر چه به اعتقاد معصومه ابتکار شوراياران نقش کليدي به عنوان بازوان و ياران شورا دارند و در سه زمينه سياستگذاري، جلب مشارکت مردم و نظارت بر عملکردها مي توانند به شوراها کمک کنند اما تاثيرگذاري آنان نيازمند حمايت همه جانبه از اين نهادهاي نوپاي جامعه مدني است.
براي آنان که رويدادهاي مربوط به شوراياري ها را رصد مي کنند استعفاي مسجد جامعي البته تنها رويداد نااميدکننده نبود. از همان آغاز روند برگزاري انتخابات سومين دوره شوراياري ها  عدم همکاري مطلوب برخي نهادها از يک سو و مشکلات اجرايي و مالي مخصوص انتخابات  از سوي ديگر سبب شد تا اين رويداد گسترده در  کلان شهر تهران با دشواري هاي فراوان برگزار شود.
با اين همه رقابت نزديک به 12 هزار نامزد، حضور و مشارکت نيم ميليون نفر از شهروندان در اين انتخابات و ساماندهي بيش از 10 هزار نفر عوامل اجرايي و همچنين رشد بيش از 50 درصدي مشارکت شهروندان نسبت به دوره قبلي باعث معرفي هرچه بيشتر اين نهاد مردمي و ايجاد اميدواري براي تثبيت و ارتقاي جايگاه و عملکرد شوراياري ها شد.
در بحبوحه اين مشکلات اظهارنظرهاي  برخي از اعضاي شوراي شهر تهران    از   وجود ترديدهاي بسيار  در ضرورت  صرف هزينه و امکانات  براي برگزاري  انتخابات  محله اي خبر مي داد  و نگراني  از  احتمال طرد شدن  فرزند نوپاي  شوراياري از دامان پدرنامهربانش که همان   شوراي اسلامي شهر تهران بود را به دنبال داشت.
بنا به آنچه در متن استعفاي مسجد جامعي آمده است: در چنين فضايي انتظار اين بود که شوراي اسلامي شهر تهران بيش از گذشته قدر اين فرصت فراهم شده براي رابطه سازمان يافته با مردم را بداند و با تمهيد و تجهيز بيشتري حمايت از شوراياري ها را در دستور کار خود قرار دهد، اما متاسفانه در عمل نه تنها اين گونه نشد، بلکه داستان دل آزار و پر از رنجشي پيش آمد که ادامه فعاليت شوراياري ها را مختل کرده و اين نگراني را به وجود آورده است که اين نهاد ارزنده نتواند برنامه هاي پيش بيني شده اش را به نحوي شايسته استمرار بخشد.
وي در ادامه متن کناره گيري خود تاکيد مي کند: نوع برخورد با نهاد شوراياري ها و همکاران اجرايي و نيروهاي زحمت کش آن به گونه اي است که احترام و بعضا حتي کرامت انساني و شان اجتماعي آنان رعايت نمي شود. متاسفم که به عرض شما برسانم در اين مدت مجموعه اين رفتارها، شيريني مشارکت گسترده را به تلخي و نوعي ياس و نوميدي در ادامه راه شوراياري ها تبديل کرده است و به جاي اينکه توان مجموعه مديريتي و اجرايي شوراياري ها صرف برنامه ريزي براي کمک و همراهي با شوراي اسلامي درجهت تحقق اهداف آن گردد، صرف مشاجرات و درگيري هاي غيرمتعارف گرديده است.
با وجود تصميمات قاعده مند و هدفمند ستاد هماهنگي شوراياري ها براي برگزاري درست انتخابات طبق آيين نامه ها و دستورالعمل هاي مصوب، پس از گذشت چندين ماه از پايان انتخابات شوراياري ها مسائلي پيش آمده که شايسته و در شان ساختار اجرايي و اداري شورا نبوده و نيست. براي نمونه بايد به اطلاع برسانم که عليرغم تنظيم و تصويب بودجه لازم براي اين کار و هزينه کرد براساس سرفصل هاي تعيين شده و عليرغم دستورها و راهنمايي جنابعالي و پيگيري ستاد هماهنگي و برگزاري جلسات و انجام توافقات مکرر، هنوز مسائل مربوطه به صورت کامل حل نشده و يا سليقه اي و گزينشي اقدام شده است.
در طول اين مدت تلاش بنده بر آن بود که شوراياري ها را به دور از مسائل و گرايش هاي سياسي و برخوردهاي تند و غيراصولي و جناحي نگه دارم و مساله اخلاق و تعامل بيشتر را با همکارانم در صف و ستاد يادآور شوم.
مسجد جامعي با بيان اين نکته که برخي مخالفت ها و مشکلات ايجاد شده که ظاهرا بنا نيست حل شود، به دليل حضور و مخالفت با وي است، با اميد به رفع مشکلات و اميدواري به ادامه مطلوب مسير حرکت شوراياري ها در چارچوب مصوبات و مقررات قانوني، کناره گيري کرد تا شايد اين نهال در تند باد درگيري هاي سياسي و جناحي نشکند.
اين در حالي بود که شوراياري  بر اساس قانون تشکيلاتي خود  چشم و گوش اعضا  در محلات خرد و کلان شهر تهران  به شمار آمده  و مي بايست  از اين ظرفيت مدني براي تعامل بيشتر و ارتباط سازنده تر بين شوراي شهر و  منتخبان محلات در نهاد شوراياري بسترسازي شود.
در آستانه بسته شدن پرونده فعاليت چهارساله ديگري از شوراي اسلامي شهر تهران زمزمه هايي  از کاهش نشستهاي مشترک شوراييان و شوراياران شنيده مي شود و در مواردي نيز برخي از اعضاي  شوراياريهاي شهر تهران و  شهروندان از احتمال وجود جرياناتي  با سليقه هاي سياسي و حزبي  براي موفق نشدن تجربه شوراياريها اظهار نگراني مي کنند.
"علي محمودي نيک مهر" از شهروندان منطقه 5 تهران تشکيل شوراياران محلات را داراي اهميت ويژه اي در پيشبرد مردم سالاري در کشورمان مي داند اما تاکيد مي کند اين هدف بدون فراموش کردن سليقه هاي جناحي و حزبي مسوولان امکان پذير نيست.
وي تجربه شوراياري را تمريني براي مردم سالاري مي داند و مي گويد: در اين تجربه مردم از پايين ترين سطح مديريتي در محل سکونت خود انتخاب شدن و انتخاب کردن را ياد مي گيرند و اين تمريني است براي اين که بفهمند رايشان چقدر اهميت دارد.
به اعتقاد اين دانشجو  شوراياران به عنوان نمايندگان مستقيم مردم محلات مي توانند هم بازوان تواناي شوراي شهر و شهرداري باشند و هم به عنوان ناظران محلي عملکرد مديريت شهري را نظارت کنند اما اين کارکرد بدون در نظر گرفتن ملزومات آن از جمله حمايت مسوولان و نهادينه شدن فرهنگ مشارکت جمعي به منصه ظهور نمي رسد.
به گفته اين شهروند عدم ارتباط شوراياريها با شوراي شهر و بي توجهي برخي از افراد رده مياني شهرداري  به نظرات شوراياران از مشکلات مشهود اين نهادها است تا سطحي که در جلسه هاي مشترک  به جاي مديراني که در سمت تصميم گيري هستند کارشناسان دفاتر حضور دارند.
با وجود مشکلات بسيار اين نهادها البته هنوز هم برخي از شوراياران اين مسايل را گذرا و مرتبط با تازه تاسيس بودن شوراياريها مي دانند و تنها راه موجود  براي حل مشکلات را فرهنگسازي و تبيين جايگاه شورايار  و وظايفش در ذهن مسوولان و  تک تک افراد  جامعه  ذکر مي کنند.
"حسن محمدپناه"دانشجوي کارشناسي حقوق قضايي و از اعضاي شوراياري محله 17 منطقه 17 نمونه اي از اين افراد است  که براي نهادينه شدن بيشتر فرهنگ شوراياريها به همراه همکاران خود نسبت به اطلاع رساني فعاليتهايشان از طريق اينترنت اقدام مي کند و در خصوص جايگاه اين نهادها معتقد است: در حال حاضر هيچ يک از 45 تن از نمايندگان مجلس و شوراي شهر در اين کلان شهر چند ميليوني ساکن مناطق جنوبي نيستند که انتظار مي رود اين خلا» ارتباطي با تشکيل شوراياري ها برطرف شود.
به اعتقاد اين شورايار تحصيلکرده،  در هر منطقه از تهران حدود 200 نفر شورايار و در کل شهر تهران 3700 نفر معتمد محله و ياري دهنده  شورا وجود دارد که مستقيما و بدون واسطه با ستاد اجرايي شوراياريهاي شوراي اسلامي شهر تهران ارتباط دارد تا مسايل و مشکلات شهري را به اعضاي شوراي شهر تهران و احيانا نمايندگان مجلس منتقل کرده و باعث ارتقاي سطح مشارکت هرچه بهتر منتخبين محلات در امور مديريتي منطقه شود.
او مي افزايد: شورايارها مي توانند بهترين پل ارتباطي بين مردم و دستگاههاي دولتي و اجرايي باشند و مطالبات قانوني به حق شهروندان را به بهترين نحو مطالبه کنند.
اين عضو شوراياري منطقه 17 تجربه مديريت امور شهري را سبب آشنايي جامعه با مشکلات و موانع بر سر راه مسوولين مي داند که اين روند درک بهتر شرايط و سطح توقعات منطقي مردم کمک شاياني خواهد کرد.
محمدپناه با تاکيد بر ضرورت بها دادن به اين نهاد نوپا و مردمي ابراز اميدواري مي کند: با ارتقاي سطح مقبوليت نمايندگان منتخب محلات از سوي مسوولان، بازدهي ايشان دوچندان شده و حل مشکلات و معضلات شهري شتاب بيشتري مي گيرد.
اگر چه برخي شوراياران از هماهنگ نبودن بدنه مديريت شهري در محله خود انتقاد مي کنند و به گفته آنان به همين علت چالشهاي بسياري بر سر راه فعاليت شوراياريها وجود دارد  اما شهردار تهران  به عنوان بالاترين مقام تصميم گيري شهري همواره تلاش کرده در موضعگيري هاي خود جايگاه مهم اين نهادها را تبيين کند.
"محمد باقر قاليباف" همواره تلاش شوراياران را مي ستايد و ابراز اميدواري مي کند که شوراياران دوره سوم  که برخلاف دوره هاي يک ساله قبلي چهار سال فرصت دارند با تشکيل کميته هاي تخصصي در جهت رفع مشکلات اساسي محلات گام بردارند.
قاليباف  با وجود اينکه  از وجود فراز و نشيب هاي متعدد در عمر نه چندان طولاني فعاليت اين نهادها گلايه دارد اما در عين حال تاکيد مي کند: براي مديريت شهر نيازمند توسعه پايدار و مشارکت معنادار مردم و تقويت رويکرد محله محوري هستيم و بدون شک توسعه از بالا به پايين امکانپذير نيست و آخر و عاقبتي نيز نخواهد داشت.
او معتقد است: توسعه بايد از رده هاي پايين آغاز شود تا بتواند در رده هاي بالا با موفقيت همراه باشد و مشارکت مردم در مديريت بايد در يک فرايند دائمي اتفاق بيفتد در غير اينصورت مقطعي بودن اين مشارکت با خروجي کارآمدي مواجه نخواهد بود.
قاليباف مي گويد: اگر من در شهرداري تهران احساس کنم که مشکلات محله را بهتر از اهالي آن تشخيص مي دهم، اشتباه کرده ام و همه ما از مسوولان رده بالا گرفته تا شهروندان بايد بپذيريم که صاحبنظرترين افراد در رابطه با مشکلات و مسايل شهر، اهالي محلات هستند و بايد نقشي پررنگ تر در تصميم گيري منطقه خود داشته باشند.
ساختار ويژه شوراياريها  که اين نهاد را در زير مجموعه شوراي اسلامي شهر تهران و البته تا رسيدن به استقلال کامل متکي به شهرداري قرار داده است سبب شده اين روزها  نگاههاي بسياري به ساختمان شوراي اسلامي شهر تهران معطوف شود.
با نزديک شدن  زمان خداحافظي اعضاي شوراي اسلامي شهر تهران از ساختمان  شورا  اکنون  برخي از مخالفان قدرت گرفتن شوراياران نگران  تاثيرگذاري شوراياري هاي  محلات مختلف تهران بر راي افراد محله و همسايگانشان هستند که ممکن است   راه را بر ورود آنان به شوراي شهر ببندد و برخي از حاميان اين نهاد نيز منتظر و اميدوار به حمايت شوراياران  باشند.
بدون شک آنان که  مخالف  نگاه سياسي به نهاد  شوراياري هستند خوش ندارند اين  نهاد در کارکردي سياسي براي جلب راي افراد ساکن محله براي پيروزي فرد يا جناحي خاص  بکارگيري شود و حالا از مخالفت و  استعفاي مسجدجامعي که معتقد به غيرسياسي ماندن شوراياران بود  احساس خوبي ندارند و  ممکن است  نادانسته براي او برگ برنده اي  فراهم کرده باشند که يکي از صندليهاي  دوره بعدي شوراي اسلامي شهر تهران  را به باد دهد.
شوراياران نيز البته نگران  ترکيب دوره آتي شوراي اسلامي شهر تهران  هستند و  هر چند از نظر قانوني مجاز به فعاليت سياسي نيستنداما  شايد تلاش کنند در انتخاب سرپرست بعدي  که دوره جديد فعاليت اعضاي  شوراي اسلامي شهر تهران است براي فرزند خوانده اي به نام شوراياري  پدري مهربانتر انتخاب کنند.


 گفت و گو با مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري ها
 مشکل، نگاه غيررسمي دولت بود نه امکانات!  

حکايت برگزاري انتخابات دوره سوم شوراياري هاي شهر تهران پر از اوج و فرود و تعليق و اميد و نااميدي است. براي برگزاري انتخاباتي با حضور شهروندان کلان شهر تهران در سطح 374 محله، نه اعتباري به موقع تخصيص داده شده بود و نه نيروي انساني و حتي امکانات لازم براي اجرا در دست بود. انتخابات دوره سوم شوراياري ها براي انتخاب بيش از دو هزار شورايار براي نخستين بار بود که به صورت سراسري در همه محله هاي تهران اجرا مي شد اما حتي به تعداد 347 محله و صندوق راي هم نيروي آموزش ديده نداشت و نتوانست از وزارت کشور نيز براي حل اين مشکل کمک بگيرد. حکايت اين نتوانستن ها  و علاوه بر آن نبود سابقه اي مستند از دوره قبل، از زبان مهندس"نريمان شاداب" مشاور احمد مسجد جامعي و مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري هاي شهر تهران شنيدني است.
شاداب از جمله فعالان تحصيلکرده فرهنگي و اجتماعي جامعه است که به عنوان يک خلبان و بسيجي دوران دفاع مقدس، مهندس و کارشناس فرهنگي در جامعه فعاليت کرده است. او که خلا» بزرگ انتخابات دوره سوم شوراياري ها را نبود بودجه و امکانات لازم براي اين رويداد مي داند با تلاش نسبت به مستند سازي و تهيه و تدوين فرم هاي لازم انتخابات شوراياري ها اقدام کرده و براي دوره هاي بعدي به ستاد هماهنگي شوراياري ها سپرده است تا دوره هاي بعدي اين تراژدي تکرار نشود.
به عنوان مسوول نظارت و بازرسي انتخابات دوره سوم شوراياري ها با چه مشکلاتي در اين انتخابات مواجه بوديد؟
در دوره سوم برگزاري انتخابات با مشکلات بسياري رو به رو بود که در اين ميان مي توان بزرگترين مشکل را نبود سابقه مستند برگزاري انتخابات دوره قبل و هيچ فرم و سندي در اين خصوص و کمبود منابع مالي دانست. بايد گفت دوره سوم انتخابات بدون هيچگونه پشتوانه سيستمي و از صفر شروع شد. براي برگزاري انتخاباتي به اين گستردگي در کلان شهر تهران ستاد نه فرمهاي ارزيابي داشت و نه پايگاه اطلاعاتي. به نظر مي رسيد در دو دوره گذشته به اين انتخابات به عنوان کاري غير رسمي نگاه شده که بايد از روي دوش مسوولان برداشته شود. در اين دوره ما تصميم گرفتم به کاري زير بنايي دست بزنيم و اسناد و فرمها و ديگر ملزومات برگزاري انتخابات را مستند کرديم. در اين راه زير نظر مسجد جامعي در ستاد هماهنگي هر فرد گوشه اي از کار را گرفت و در نبود حمايت هاي مالي از داشته هاي خود براي ساماندهي اين وضعيت هزينه کرد. در اين راه تلاش شد با همان نيروهاي اندک و انگشت شمار انتخاباتي آبرومند در سطح 374 محله برگزار شود که البته تا حدود بسيار زيادي هم موفق بود. اگر چه نه منابع مالي براي اينکار تامين شده بود و نه افراد آموزش ديده تا از بروز تخلف ها و مشکلات در حوزه ها جلوگيري شود. اگر چه با استعفاي جناب مسجد جامعي به علت وجود فشارها و کارشکني هاي بسيار زيادي برخي ما نيز ترجيح داديم از اين عرصه کناره بگيريم اما به هر حال کساني مثل من ترجيح دادند با صرف وقت و هزينه شخصي فرمها و ضرورت هاي اين انتخابات را مستند سازي و بايگاني کنيم تا براي دوستان دوره هاي بعد اين مرجع وجود داشته باشد و کارها آشفتگي دوره ما را نداشته باشند.
در کشور گاهي هر سال چند انتخابات بزرگ و سراسري برگزار مي شود. چرا از تجربه اين انتخابات و امکانات آن استفاده نکرديد؟
 براي مسوولان متاسفانه هنوز اين انتخابات رسميت ندارد و سيستم اين رويداد را بسيار کوچک مي بيند و بايگاني و افراد متخصص را تربيت نکرده و آموزش نداده است. هنوز هم يادآوري تلخي است که براي برگزاري دوره سوم اگرچه حدود دو ميليارد تومان اعتبار تخصيص يافته بود اما بخش اول اين اعتبار تازه بعد از پايان يافتن انتخابات شوراياري ها و مشکلات مالي بسيار آن تامين شد. نبود امکانات تردد به حوزه ها و افراد آموزش ديده سبب شد تا بسياري از دوستان ما حتي از خودروهاي شخصي خود استفاده کنند يا در برخي حوزه ها نبود ناظران سبب بروز تخلف هايي شود. شوراياري ها دروازه ورود به دموکراسي و مصداق بارزي از اراده جمعي و مردم سالاري هستند و توجه به آن توجه به راي و نظر مردم است. دولت بايد در اين زمينه تبليغات و فرهنگ سازي کند و ستاد بسيار بزرگي از نخبگان براي نظارت و بررسي فعاليت هاي شوراياري ها و همچنين رصد و آناليز خروجي و دستاوردهاي فعاليت اين نهادها تشکيل شود تا از تمام ظرفيت هاي مثبت شوراياري ها براي حل مشکلات جامعه استفاده شود.
آينده اين نهادها را چگونه مي بينيد؟
بعد از گذشت سه دوره فعاليت اين نهادها تجربه نشان داده مي توان از شوراياري ها براي حل مشکلات بسياري از مسايل جامعه استفاده کرد. بايد اميدوار بود شوراي شهر تهران و شهرداري پايتخت با بسترسازي هاي قانوني و حمايت همه جانبه از اين نهادها راه را براي تاثير گذاري بيشتر و نهادينه شدن اين نهادهاي مدني در جامعه و تصميم گيري هاي کلان هموار کنند. بايد تاکيد کرد تنها در صورت اعطاي قدرت تصميم گيري   به اعضا و حضور آنان در نشست هاي مهم براي تصميم گيري قانونگذاران و مسوولان مي توان به موفقيت صرف اين همه هزينه و نيرو اميدوار بود. اين عنوان نبايد تنها به صورتي تشريفاتي و رفع تکليف به شوراياران داده شود و همانگونه که همواره در سخنان امام راحل (ره) بر ضرورت توجه به راي و نظر من تاکيد شده بايد از اين طريق مردم را به حيطه تصميم گيري هاي کلان جامعه آورد و تجربه موفق مردم سالاري در ايران را به دنيا نشان داد.
با توجه به مسيري که شوراياري ها تا حالا طي کرده اند فکر مي کنيد هدفگذاري ها درست بوده و اصلا جايگاهشان در جامعه شناخته شده است؟
شوراياري ها در طول فعاليت خود مسير پر اوج و فرودي داشته است. دوره هاي نخست و دوم انتخابات اين نهادها در سطح محدودي برگزار شد تا دوره سوم که در سطحي گسترده و در 374 محله تهران برگزار شد و استقبال از آن بسيار خوب بود. اساس انتخابات شوراها بر اساس نياز جامعه و ضرورت هاي دهه اخير کلان شهر تهران شکل گرفت که به شدت در حال گستردگي است و اکنون مي توان به جرات گفت فعاليت شوراي شهر تهران با اعضاي محدود خود براي مديريت اين کلان شهر کافي نيست و فعاليت نهادهايي نظير شوراياري ها يک ضرورت است و بايد به آنها بها داد. متاسفانه اکنون شوراياري ها عنوان ندارند و خود را موظف نمي دانند. بايد گفت تجربه فعاليت نهادهايي نظير شوراياران در کشورهاي ديگر نشان داده تصميم گيري آنها مي تواند امتياز بسيار بزرگي در حل مسايل شهري و مشکلات جامعه باشد. شوراياران طلاي ناب محلات هستند و بر اساس الگوي معتمدان محلات شکل گرفته اند. بايد با دادن قدرت تصميم گيري و مديريت مسائل محله به آنان و همچنين نظارت و بررسي و ايجاد انگيزه براي فعاليت در اعضاي آن اين پتانسيل درخدمات رساني بيشتر شوراي شهر و دولت براي حل مشکلات مردم قرار گيرد. مردم اگر بدانند مثلث شوراياران، شوراي شهر و دولت در هماهنگي کامل تصميم  مي گيرند به اين نهادها اعتماد کرده و جايگاه واقعي اين نهادها در محلات مشخص مي شود. اگر چه هنوز براي رسيدن به اين مراحل مشکلات بسياري وجود دارد که از آن جمله مي توان به نبود اراده اي قوي براي حمايت از اين نهادها و حتي نداشتن اعتماد به نفس و ايجاد حس وظيفه شناسي و پاسخگويي در شوراياران نام برد. بايد اشاره کرد اکنون با وجود نبود محدوديت سني و تحصيلاتي در اساسنامه انتخابات شوراياريها برخي از جوانان کم تجربه و حتي افرادي با تحصيلات اندک به عضويت در اين نهادها در مي آيند که با نحوه برخورد و حل مشکلات پيچيده کلان شهر تهران آشنا نيستند. فقط مي توانم اميدوار باشم که در دوره هاي بعدي اين مشکلات حل شده باشند.